| تبليغات | X |
|
امکانات
آرشیو اطلاعات وبلاگ
------------- لوگو
لینکستان موسیقی سایت :: استاد اکبر گلپایگانی وبلاگ :: استاد گلپا --------------------------- سایت :: بیدارگر سایت :: شهر من اسدآباد وبلاگ :: آثار خوشنویسی آقای جعفر سجادی وبلاگ :: پروانه بی پروا وبلاگ :: اسیری در اثیری وبلاگ :: هشالهفت وبلاگ :: زمین شناسی وبلاگ :: معماری وبلاگ :: شعر ، شور و خاک
طراح قالب Designed by : Ali Sharifi طراح قالب و
سردبیر وبلاگ :
علی شریفی
تاریخ تاسیس رسمی وبلاگ : 1384/7/11 همزمان با سالروز
تولدم با همکاری : سعید شریفی POWERED
BY
BLOGFA.COM
آرشیو ماهیانه
مهر 1388 |
موضوع : 10 دی (تولد استاد گلپا) و 11 دی (تولد استاد ایرج و درگذشت استاد بدیع زاده) 10 دی ماه تولد استاد اکبر گلپایگانی در بعضی از منابع تولد استاد اکبر گلپا 10/10/1312 ذکر شده و در بعضی منابع دیگر تولد استاد گلپا 10/11/1312 ذکر شده است.اما هدف من بزرگداشت استاد گلپاست.حالا خیلی فرق نمی کند که ما دهم دی ماه یا دهم بهمن ماه را به عنوان روز تولد این استاد هنرمند عنوان کنیم.اما در چنین روزی (72 سال پیش) هنرمندی پا به عرصه وجود نهاد که چندین سال بعد در اوج قله موسیقی ایران قرار گرفت و به حق برترین و بهترین آوازه خوان و خواننده تاریخ موسیقی ملی و اصیل ماست.اساتید زیادی بر این باورند که در سالهای دهه 30 اصولا مردم نسبت به آواز علاقه و اقبال عمومی نشان نمی دادند.و از موسیقی فقط به ترانه و تصنیف علاقه مند بودند.اما استاد گلپا در این ایام مردم را با موسیقی آوازی ایران آشتی داد و با خلاقیت و ابتکاری جالب و مثال زدنی باعث تحولی عظیم و در نتیجه گرایش عمیق مردم به آواز شدند.بسیاری از موزیسین ها اعتبار آواز امروز را مدیون استاد گلپا می دانند.(که در مطالب آینده به انعکاس مصاحبه ها و صحبتهای اساتید خواهم پرداخت).اما در این قسمت به قسمتی از مصاحبه استاد گلپا در سال 1382 با مجله موسیقی قرن 21 که در مورد سالهای سکوت استاد می باشد اشاره ای دارم: -از سالهایی که نمی توانستید در داخل کشور برنامه اجرا کنید بگویید: استاد گلپا:من در این 24 سال همواره کنجکاو بودم ببینم چه کسی یا کسانی مسبب این سکوت من بوده اند و بالاخره در کمال تاسف دریافتم که عاملان این کار،همکاران حرفه ای بودند که گمان می کردند در سایه وجود گلپا نامی نخواهند داشت.زمانی که ما در گلها بودیم،اینها هم بودند ولی چرا به جایی نرسیدند؟ -اولین باری که فهمیدید دیگر نمی توانید بخوانید چه احساسی به شما دست داد؟ استاد گلپا:دو سه ماهی از انقلاب گذشته بود که به رادیو رفتم،اما با کمال تاسف دیدم که نگهبان دم در به من می گوید :شما نمی توانید وارد شوید.گفتم چشم.اینجا خانه ماست،حالا ما را به خانه خودمان راه نمی دهید.گفت بر اساس لیستی که داده اند نمی توانید وارد شوید.والله نمی توانم آن احساس را بیان کنم.تنها یک حس گنگ،خفه مثل مرگ،مرگی در عین حیات.اصلا نفهمیدم که چطور پشت ماشین نشستم و چطور تا خانه آمدم.بعد از آن که از شوک بیرون آمدم ،نشستم با خودم فکر کردم و گفتم:اکبر تو که آدم ضعیفی نیستی.ورزشکار بودی.نیامدند که تارهای صوتی ات را در هم بشکنند.می توانی از یک طریق دیگر کار کنی.پس نشستم و روی این مدلاسیونها کار کردم.و به خودم گفتم تو می توانی بخوانی و برای این مردم کار کنی.(ماه هیچ وقت زیر ابر پنهان نمی ماند) -وقتی بعد از 24 سال فهمیدید که می توانید بخوانید چه احساسی به شما دست داد؟ استاد گلپا:گریه کردم،برای تمام مردمی که دوستشان دارم و به میانشان بر می گشتم.به خدا شاید باور نکنید اکبر گلپا تنها چند دفعه در زندگی اش گریه کرد.وقتی بعد از کش و قوس های فراوان که بیست و چهار سال طول کشید گفتند شما می توانید کاست بدهید با پروفسور صحراییان بودم.گفتم احساس می کنم که همین الان از مادر متولد شده ام.مثل همان روزی که نگذاشتند وارد رادیو شوم و گریه کردم،این بار نیز اشک ریختم. -آقای گلپایگانی من هم متن نوشته شده مجله ای به یادم می آید که سردبیر آن نوشته بود: "صدا آشناست.دردی را که در این صدا موج می زند می شناسم.شاید باز هم کسی پیدا شده که صدایش به آن صدای بی بدیل جاودانه شبیه است.مردی که در عرصه موسیقی ایران هرگز فراموش نشده،می خواند.صدا زیبا و دلنشین مثل همیشه و با گذشت بیش از هفتاد سال از سنش پرقدرت و جذاب است.بدون معطلی وارد مغازه شدم.مغازه شلوغ است.مردی مسن با دستمال اشکهایش را پاک می کند و می گوید آقا هر دو تا را بدهید."(آلبوم های مست عشق و عقیق) استاد گلپا:من هم به عشق همین مردم است که زنده ام.... _____________________________ درد دل الان چند سالی هست که با دقت برنامه های موسیقایی صدا و سیما را گوش می کنم.اما تا حالا ندیدم حتی اسمی از استاد گلپا آورده شود. این مساله دردناک باعث رنجش خاطر من و خیلی دیگر از دوست داران هنر شده است.یادم می آید برنامه آوای ایرانی (شبکه 4 سیما) در دو سه برنامه از استاد نور علی برومند یاد کرد.در یکی از برنامه ها داریوش پیرنیاکان (که احساس می کنم با خیلی از اساتید برجسته و با سابقه غرض ورزی دارد) اسم تمامی شاگردان استاد برومند را برد غیر از استاد گلپا.(کسی که اولین و برترین شاگرد برومند بوده است)،من که دیدم از اشخاصی که در موسیقی ما اصلا نقشی نداشته اند (ولی از رفقای صمیمی آقای پیرنیاکان بوده اند) یاد شد ولی استاد گلپا... آنقدر ناراحت شدم که انگار بغضی گلوی مرا فشرده بود.چون بعد از سالها منتظر بودم اسمی از استاد گلپا در صدا و سیما آورده شود.در برنامه آوای ایرانی هر قسمت از یک استاد یاد می شد.ولی من که هر دوشنبه منتظر دیدن این برنامه بودم هیچ گاه ندیدم از اساتیدی مثل بنان،قوامی،شهیدی،تجویدی،شهناز،بدیعی و... یاد شود.اما از استاد گلپا و ایرج حتی یک بار هم اسمی برده نشد.در حالی که یکی دوبار از خواننده های زن یاد شد (که این مساله و پخش آن از صدا و سیمای ایران منافات دارد).به هر حال من فکر می کنم آقای پیرنیاکان به موسیقی و گلها خیانت کردند و صرفا از اساتیدی که با آنها در رابطه بودند و یا با آنها دوست بودند یاد کردند.در مورد پخش برنامه گلها هم فقط از برنامه های شجریان پخش می شد که این مساله هم در نوع خودش واقعا جالب بود.(چون پیرنیاکان دوستی عمیقی با شجریان داشت) و از دیگر خوانندگان آواز مثل بنان،قوامی،خوانساری،شهیدی، تاج و... حتی یک برنامه هم پخش نشد.از استاد گلپا که بیشترین اجرا را در برنامه های گلها داشته اند (از این حیث گلپا رکورد دار است) حتی اسمی برده نشد.از استاد ایرج .... اما از آقای شجریان که به هر حال آخرین خواننده برنامه گلها هستند برنامه ها تکراری پخش می شود.در حالی که یک برنامه شجریان در گلها در حال پخش برای بار سوم است.و من نمی دانم هدف از تکرار پخش یک برنامه برای چیست؟شاید می خواهند بگویند شجریان زیاد برنامه در گلها اجرا کرده است!!!! یادم می آید که چند ماه قبل می خواستم با برنامه شبستانه رادیو فرهنگ تماس بگیرم و درخواست ترانه ای از استاد گلپا داشته باشم.با این که قطع یقین می دانستم جواب آنها منفی است ولی خواستم ببینم چه می گویند؟ با سختی فراوان موفق به برقراری ارتباط شدم.از آنها درخواست پخش ترانه یا آوازی از استاد گلپا کردم.اما به من گفتند:صدای ایشان مجوز پخش ندارد.باز هم افسوس خوردم و آهی کشیدم.این قضیه گذشت تا این که دو سه شب پیش ساعت 1:40 شب بود که داشتم برنامه شبستانه رادیو فرهنگ را گوش می کردم.گوینده اعلام کرد و اما بخش معرفی هنرمند.آقای مهیار فیروز بخت شاگرد حسین یاحقی.... آقای فیروزبخت با هنرمندانی چون اکبر گلپایگانی،ایرج، خوانساری و... همکاری داشته است.همین که دیدم اسم استاد گلپا پس از سالها از رسانه ملی پخش شد(با اینکه فقط و فقط گفت اکبر گلپایگانی)،آنقدر خوشحال شدم که ناگزیر اشک شوقی از چشمان من سرازیر شد.درست مثل همان موقعی که چند ماه پیش،پس از سالها صدای استاد ایرج از رادیو پخش شد.من فکر می کنم این خیانت به موسیقی و ظلم به استادانی چون گلپا و ایرج است که اینچنین با آنها برخورد می شود.امیدواریم این کینه توزی و غرض ورزی حالا پس از گذشت 27 سال به فراموشی سپرده شود.استاد گلپا تا حالا چندین وچند دکترای افتخاری از دانشگاههای معتبر خارجی،یونسکو و... دریافت کرده اند.که در همین آبان ماه امسال نیز مدرک دکترا و جایزه نفیسی از کشور مجارستان دریافت کردند.در اینجا شما می توانید لینک مربوط به دریافت جایزه و سخنرانی استاد گلپا در مجارستان را دانلود کنید.البته این فایل 2 دقیقه است.و گوینده سالن استاد را دکتر اکبر گلپایگانی مورد خطاب قرار می دهد. Doctor Akbar Golpa in Majarestan _____________________________ 11 دی تولد استاد ایرج و درگذشت استاد بدیع زاده در سال 1313 در چنین روزی در شهر کاشان هنرمندی متولد شد که آوازه و شهرت او بعد از چندین سال کل ایران را فرا گرفت.استاد ایرج.نامی آشنا و پر آوازه اما مظلوم.خود او می گوید نه شهرت کسب کردیم نه مال دنیا.استاد ایرج از بزرگترین خوانندگان موسیقی آوازی ایران هستند که صدای ایشان وسعت عظیمی دارد.چقدر قشنگ می خواند : خوندنم به این بهانه است که بدونی زنده هستم... می خونم بازم می خونم با تموم خستگی هام.پشت این خاک مقدس همه دل بستگی هام... برای استاد ایرج وگلپا عمری مستدام از خداوند متعال خواستاریم. استاد جواد بدیع زاده در سال 1281 در تهران متولد شد.بدیع زاده از کودکی نزد پدر به فراگیری گوشه ها و ردیف های موسیقی دستگاهی ایران پرداخت.استاد بدیع زاده علاوه بر خوانندگی در امر آهنگسازی نیز از بزرگان موسیقی ما به شمار می آید.او که بیش از 60 سال زندگی هنری داشت بیشتر آهنگهای خود و حتی دیگران را آهنگسازی می کرد.معروفترین اثر بدیع زاده خزان عشق (شد خزان) با آهنگسازی خود او و ترانه رهی معیری است.از بدیع زاده صفحات و نوارهای بسیاری بر جای مانده است.که همه از درخشانترین آثار موسیقایی است.استاد بدیع زاده از سال 1304 تا 1331 در مجلس شورای ملی ایران به عنوان نماینده خدمت کرد.اما سرانجام در 11 دی ماه سال 1358 در سن 77 سالگی دار فانی را وداع گفت.روحش شاد و یادش گرامی باد.
2
نوشته شده در شنبه دهم دی 1384ساعت 2:57 توسط علی شریفی
| نظرات شما >
| ||
