|
امکانات
آرشیو اطلاعات وبلاگ
------------- لوگو
لینکستان موسیقی سایت :: استاد اکبر گلپایگانی وبلاگ :: استاد گلپا --------------------------- سایت :: بیدارگر سایت :: شهر من اسدآباد وبلاگ :: آثار خوشنویسی آقای جعفر سجادی وبلاگ :: پروانه بی پروا وبلاگ :: اسیری در اثیری وبلاگ :: هشالهفت وبلاگ :: زمین شناسی وبلاگ :: معماری وبلاگ :: شعر ، شور و خاک
طراح قالب Designed by : Ali Sharifi طراح قالب و
سردبیر وبلاگ :
علی شریفی تاریخ تاسیس رسمی وبلاگ : 1384/7/11 همزمان با سالروز
تولدم با همکاری : سعید شریفی POWERED
BY
BLOGFA.COM
آرشیو ماهیانه
مهر 1388 |
موضوع : آهنگ مفتون دلبندی و سفر استاد گلپا به مجارستان مفتون دلبندی نه دل مفتون دلبندی نه جان مدهوش دلخواهی نه بر مژگـان من اشکی نه بر لبـهای من آهی نه جــان بـی نـصـیـبــم را پـیــامی از دل آرامـی نه شـام بی فروغم را نشانی از سحـر گاهی نیابد محفـلم گرمی نه از شـمعی نه از جمـعی نـدارد خاطـرم الفـت نه با مـهـری نه با ماهـی به دیــدار اجــل بـاشـد اگـر شــادی کـنـم روزی به بخـت واژگون باشد اگر خنـدان شوم روزی کیـم مـن ؟ آرزو گـم کرده ای تـنـها و سرگـردان نه آرامی نه امیـدی نه همـدردی نه همراهی گـهی افتـان و خـیـزان چون غبـاری در بیـابـانی گهی خاموش وحیران چون نگاهی برنظرگاهی رهی تا چند سوزم در دل شب ها چو کوکب ها به اقـبـال شـرر نـازم کـه دارم عـمـر کـوتـاهـی "رهی معیری" این شعر زیبا در مهرماه سال 1332 توسط استاد محمدحسن رهی معیری سروده شده است.اما گذشته از زیبا بودن این قطعه، اجراهای موسیقایی بسیار جذاب این اثر توسط استاد گلپا و بنان است.اما اجرای استاد گلپا با تحریرهای استادانه و آوایی گرم و گیرا از چنان جذابیتی برخوردار است که این اثر را جاودانه کرده است. اجرای استاد گلپا: آواز استاد اکبر گلپایگانی و تار استاد فرهنگ شریف و ضرب استاد جهانگیر ملک در دستگاه همایون (مایه بیات اصفهان) در برنامه گلهای رنگارنگ 516 اجرای استاد بنان (ترانه): با صدای استاد غلامحسین بنان در دستگاه ماهور با آهنگی از استاد خالقی و نوازندگی ارکستر گلها در برنامه گلهای رنگارنگ 237 زنده یاد ایرج بسطامی نیز این قطعه را به صورت ترانه به همراهی گروه همایون اجرا کرده است. تقدیر از استاد دکتر اکبر گلپایگانی انجمن ایرانیان مقیم مجارستان جایزه ویژه خود را به پاس نیم قرن فعالیت هنری پربار به استاد برزگ آواز ایران,استاد اکبر گلپایگانی اهدا خواهد کرد.به همین مناسبت استاد اکبر گلپایگانی در همین آبان ماه به بوداپست مجارستان سفر خواهد کرد تاضمن آشنایی با هموطنان مقیم درمراسم اهدا جایزه شرکت نمایند گویا قرار است در این سفر استاد پرویز یاحقی نوازنده بزرگ ویولن استاد گلپا را همراهی کند.خوب است این گونه مراسم ها و یادبودها در کشور ایران نیز به کرات انجام گیرد و در زمان زندگانی و حیات این اساتید بزرگ از آنها تقدیر و قدردانی صورت گیرد. اما در یکی دو سایت دیگر (از جمله وبلاگ دوست عزیزم فرهاد) نیز این خبر را قبلا شنیده بودم.اما جزئیات بیشتر خبر چنین است: قرار است از طرف مقامات رسمی کشور مجارستان دکترای افتخاری دیگری تقدیم استاد گلپا شود.استاد قبلا چندین دکترای افتخاری در زمینه هنر و موسیقی و اقتصاد از یونسکو و دانشگاههای معتبر آمریکا دریافت نموده اند.که چندی پیش نیز استاد تز دکترای هنر و اقتصاد را ارائه کردند.از این رو مطبوعات مجارستان از استاد با نام دکتر اکبر گلپایگانی یاد کرده اند.در این مراسم موزیسین ها و موسیقیدانهای سرشناس دنیای موسیقی نیز شرکت دارند.و گفته می شود استاد پرویز یاحقی (نابغه ویولن) دوست صمیمی استاد گلپا نیز ایشان را در این سفر همراهی می کند.استاد گلپا در جهان موسیقی از اعتبار ویژه ای برخوردار است.و برای جهانیان چهره ای شناخته شده می باشند.امید است در کشور ایران،سرزمین ابدی ما و استاد گلپا نیز چنین مراسمی برای ایشان ترتیب داده شود.وبعد از گذشت چیزی بیش از ربع قرن حداقل صدای استاد از رسانه ها پخش شود.چون استاد نسبت به این خاک و سرزمین دلدادگی عجیبی دارد.پس از انقلاب در حالی که استاد اجازه فعالیت هنری نداشت و پیشنهادات جالبی مبنی بر اینکه ایشان ایران را ترک کنند به استاد داده شد ولی استاد هرگز نپذیرفتند.استاد گلپا به وطن خود ایران و ایرانی و هرچه که بوی ایران وطن او را بدهد عشق می ورزد. و با توجه به اینکه امکانات فراوانی داشت هیچ گاه مثل خیلی ها ترک ایران را نکرد و گفت:در ایران زاده شدم.در ایران می مانم و در این خاک مقدس هم می میرم.استاد گلپا مصاحبه ای یکی دو سال پیش در مونتریال انجام دادند.در این مصاحبه از ایشان سوال شده حالا بعد از اين همه سال كه خوانده ايد، حاصل چه بوده فكر مي كنيد در كجا ايستاده ايد؟ ــ در سالهاي سكوت ديوانه كننده ای كه گذراندم . . . مثل پرنده ای كه او را در قفس كرده باشند و منقارش را ببندند و به او بگويند كه نبايد بخوانی . . . ــ كه نميخواهم درباره آن حرف بزنم ــ بارها و بارها اين بيت ها را با خودم زمزمه كرده ام. بيت هایی كه فكر ميكنم سروده هادی خرسندی است. حاصل اين بود، نميدانستم چه غـمیـن بود، نميدانستم آن هـمـه تـحـصـیــل هـنــر ایـن چـنیـن بود، نميدانستم آیا این ظلم به موسیقی اصیل و هنر ایرانی نیست که استادی چون گلپا بعد از 60 سال فعالیت پربار هنری برای اجرای کنسرت در خاک خودش ایران،اجازه نداشته باشد.بیشتر از 2 سال است که استاد گلپا برای کمک به مردم زلزله زده بم درخواست مجوز برای اجرای کنسرت داشته اند که هنوز موافقت نشده است.در حالی که هر سال چندین دعوت نامه از دانشگاهها و ایالت های آمریکا و کانادا و کشورهای اروپایی و آسیایی برای استاد گلپا مبنی بر اجرای کنسرت ارسال می شود.اما علاقه مندان پرشمار ایشان در ایران 27 سال در حسرت چنین آرزویی به سرمی برند.اما دو سال پیش استاد در یک مصاحبه رادیویی با رادیو BBC (برنامه روز هفتم) چنین گفتند:پس از انقلاب کنسرتهای زیادی در آمریکا و اروپا و آسیا داشتم.اما هر وقت روی سن رفتم و می خواستم برنامه اجرا کنم اول برنامه را با یک بیت آغاز می کردم.اینقدر از صبح تا شب تو سکوت با این شعر زندگی کردم که اصلا حروف این بیت برای من یه شرح و حال به خصوصی داره.شما می دونی که من مشکل سیاسی ندارم و عاشق وطنم هستم و واقعا دلم برای مردم خودم می تپه و آرزو دارم اگه کاری می کنم مقبول برای اونها بیفته.اما این بیت چنین است: به خدا قطع کند خصم اگر سر ز تنم به جـهانی ندهم ذره ی خاک وطنم
2
نوشته شده در پنجشنبه پنجم آبان 1384ساعت 0:47 توسط علی شریفی
| نظرات شما >
| ||